" آزادی،همیشه‌ آزادی دگراندیشان است."
روزا لوگزامبورگ

Sunday, 6 June 2010

ناتی ضروری در مورد نوشته رفیق بهروز شادیمقدم در باره - زندگی ومبارزه رفیق خود جانباخته عطا مفاخریاولین سوالی که در رابطه با این مطلب به ذهنم خطورکرد این است که رفقا رحمت مفاخری ( ماموسا عه لا) وبهروز شادیمقدم نویسنده مطلب - که در سال 61 چه موضعی در مقابل این حرکت پیشروانه و بشردوستانه ی رفیق خود جانباخته عطا مفاخری داشتید؟ آیا با او موافق بودید؟ اگر چنین بود به چه دلیل از موضع سوسیالیستی او دفاع نکردید؟ چرا او را در مقابل استالینیست های حاکم بر کو مه له تنها رها کردید؟ آیا از این ترسید که مهر ضد انقلابی بزنند؟ یا اینکه حفظ موقعیت تشکیلاتی شما را وادار به تمکین در برابر باند حاکم نمود!!!؟ و اگر مخالف نظریه رفیق عطا بودید به چه علت مخالفت خود آشکار نکرده اید؟ وحال که به اشتباه خویش در ان مقطع تاریخی پی برده اید با شهامت کامل از موضع تان انتقاد کنید که انتقاد از خود یعنی انتقاد از کو مه له در ان وقت در غیر این متاسفانه این افشاگری حکم اشک تمساح را خواهد داشت متاسفم که رفیق رحمت پس از سالها زندگی کردن در اروپا بسیار محافظه کارانه مهر سکوت در مقابل این نا عدالتی تشکیلاتی از روی لبانش بر میدارد واز افشای نام رییس به اصطلاح دادگاه کومه له!!که عضو ک.م.ک است و دادستان به اصطلاح دادگاه امتناع میکند و جالب است که از موضع ضد اعدام آنها در شرایط کنونی با خبراست !!! آیا رفیق عزیز به فکرتان خطور نکرده است که این افراد نان را به نرخ روز میخوردند تا دیروز در منطقه برو بیایی داشتند وخود را در حاکمیت جند روستا میدیدند وبرای حفظ موفعیت حکم اعدام سه نفر( رفیق عطا را هم غیاین محکوم نموده اند) سهل است صدها نفر هم اجرا میکردند و روی پل پوت کامبوجی را هم سفید میکردند زیرا اگر بدنه تشکیلات اوامر انهارا بدون هیچ چون وچرایی اطاعت میکردند انقلابی بودند والا غیر انقلابی محسوب میشدند!!! بنابراین انسان های مبارزی از قبیل رفیق عطا که نه میتوانستند راه تسلیم شدن به ج. ا را برگزیند و نه میخواستند به دستورات غیر منطقی گرگ های که در لباس ادمیت بر تشکیلات کومه له حاکمیت میکردند گردن نهند و نه هنوز راه خروج از منطقه را بلد بودند به نا چار به نا بودی فیزیکی خویش تن میدادند پس بدون هیچ توجیهی باید نام این فرصت طلبان افشا شود تا نسل جدید مبارزین کمتر شاهد تراژدی های از نوع خودکشی رفقای خود جانباخته : عطا مفاخری - موسی شیخ الاسلامی( که سکوت برادرانش فاتح ومصلح مشمیز کننده است) ودر این مورد برخورد غلط واستالینی طاهر خالدی ومحمد غلام حسین بیگی بانی این خودکشی است صلاح گلچینی که باز هماثر انگشت محمد غلام حسین بیگی وطاهر خالدی در آن مشهود است فرهاد پاوه ای وفیصل( برخورد مرتجعانه ی کمیته ناحیه وقت کامیاران مسبب می باشد) ماشاله سور ( نقاش چیره دستی که دو تابلوی بسیار زیبا از او بیاد گار مانده است عکس رفقا محمد مایی- شوان- و نوروز گنجی ) و دهها نفر دیگر که من از آنها مطلع نیستم

No comments: